گريه هام کوه صبورو ميشکنه گريه مرد غرور و ميشکنه ميدونم از من و دل ، دل ميکني واي ميدونم ديگه شبها غزلهاي کوچه باغي ميخونم واي ميدونم غم ميمونه ، من ميمونم گريه هام کوه صبورو ميشکنه گريه مرد غرور و ميشکنه رنگ تنهايي دل ، بي تو همرنگ هراس هيزم دورخ من ، بي تو نيلوفر و ياس ديگه با من به بهار ، نه شکفتن نه غرور ميميره قوي سفيد ، روي درياچه دور گريه هام کوه صبورو ميشکنه گريه مرد غرور و ميشکنه ميدونم مثل شهاب ، تو يه شب پر ميزني با گريزت به دلم ، زخم خنجر ميزني ديگه در غربت شب ، صداي گريه مياد يه طرف گريه من ، يه طرف ناله باد گريه هام کوه صبورو ميشکنه گريه مرد غرور و ميشکنه